Sunday, 26 August 2012

The LLRC And The Prospects Of Reconcilation In Sri Lanka



It is now over three years since the LTTE was decisively defeated by the Government of Sri Lanka. Since then the government and the international community have been grappling with the issue of winning peace, addressing the causes which gave rise to the deadly conflict, issues of accountability, and reconciliation. These issues have dominated the Sri Lankan debate in the last few years.

Peace in the conflict literature is not the absence of war. There are three kinds of violence that are defined in the literature of conflict transformation. Johan Galtung, suggests that these three types of violence are direct violence, i.e. deadly violence used by both sides, structural violence, which is defined as structures which perpetuate poverty, inequality and discrimination, and cultural violence, defined as the denial of identity and the denial of the other. Whilst direct violence has been used extensively by both sides in Sri Lanka, this phase has now come to an end. However structural violence remains, with inequality and discrimination experienced not only by the Tamils, but also Sinhalese, Muslims, Christians and other minorities, through discrimination due to ethnicity, caste or class.
The Tamils in the plantations experience structural violence due to super exploitation of their labour. Cultural violence also continues to dominate the narrative in Sri Lanka, in different manifestations such as the denial of identity, myths perpetuated such as the “Chosen People” narrative in the Mahavansa, the concept of a “homeland”, which requires a separate state, contestation as to the mythos of origins of peoples residing in Sri Lanka. Self-fulfilling prophesies, chosen traumas fill the folklore of the peoples living in the island. In winning peace, these narratives ,myths and ideologies have to be taken into account. It is in such a landscape that we have to examine the role of the Lessons Learnt and Reconciliation Commission (LLRC) as a vehicle for winning peace but also as a symbol of contestation.
The Lessons Learn and Reconciliation Commission (LLRC) was a response to the concerns expressed by the western powers, India and the Tamil Diaspora in the aftermath of the war. It was to be just another Commission, condemned to the dustbin of history, which was the fate of so many other commissions, in the past. A distinguished panel was appointed by the President, and its members were seen as those favourable to the Government of President Mahinda Rajapaksa and did not think that it would be given serious attention. In short it was seen by the detractors of the government, as an eye wash, an attempt to cover a multitude of sins and omissions.
It is undoubtedly the efforts of the USA and later India through the resolution introduced in the UN. Human Rights Council that the LLRC took centre stage.. However, Sri Lanka was defeated at the UN Human Rights Council and it was a clear indication as to the will of the international community.
After the defeat of Sri Lanka at the UNHRC good sense prevailed and a strategic shift was taken by the President, to renew relations with the USA, and the western powers and India. The efforts of the Weeratunge Committee, and the tireless work of its members, produced an implementation plan, provides a measuring rod with key performance indicators on the performance of the government, where the more contentious issues would be taken up with the proposed Parliamentary Select Committee. Sri Lanka is now under the radar screen of the U.N. and the measuring rod will be the government’s own home grown implementation plan. The Tamil Diaspora would continue with its agitation calling for an international inquiry into war crimes but its efforts to draw the international community into this strategy would lose momentum, if the government implements the plan. Whether the Government has taken a strategic shift to win over the western powers upon whom Sri Lanka is dependent for its markets or is a tactical shift to buy time is yet to be seen.
However, India expects Sri Lanka to implement the 13th Amendment and as a first step it requires that elections are held in the north as soon as possible. Having elections in the North makes good sense, as it will be a major instrument in the reconciliation process. The Tamil National Alliance and other Tamil parties must be given the opportunity to govern the regions where they command a majority, and checks and balances have to be developed with regards to police and land powers. Such a step will relax pent-up frustrations and a sense of humiliation that the peoples of the north experience. The argument that we must wait till 2013 for the elections is based on a wrong premise-i.e. that the North must be developed, with infrastructure and development so that a grateful Tamil population will vote against the TNA. This is an erroneous theory based on fallacious arguments that the economy can shift people’s identity through economic and infrastructure developments. Further, the delay must not be interpreted as a way of changing the demographic balance. It is important that we heal the wound and remove the sense of humiliation of a beleaguered people. Humiliation is “about putting down and holding down.” It is the “enforced lowering of any person or group by a process of subjugation that damages their dignity.
To remove the sense of humiliation, and heal the wound, the people and their lenders must be co-partners in building the country with a shared vision and value for all. Here the leaders of the country, not only the Sinhalese but also the leaders of other communities, must work towards a process of accommodation and trust. For this to happen the mindset of all the parties, relics of the past, must be discarded to rebuild a new Sri Lanka. The challenge is how such a paradigm shift can be achieved. (By Kumar Rupesinghe)

Home         Sri Lanka Think Tank-UK (Main Link)

Monday, 20 August 2012

Sri Lanka Muslims; Despicable attack on Iftar party at Akkaraipattu!

ABSOLUTE DISGRACE. This is how one could describe the shameful and disgusting attack on Muslims by Muslims during an Iftar gathering at Akkaraipattu in the eastern Sri Lanka on Monday 13 August 2012.

By all means this was a heinous crime committed by thugs, hooligans and gangsters who call themselves Muslims. The irony is that never in the centuries old history of Muslims in this country even non-Muslims ever committed such dastardly crime bringing unprecedented disrepute to Muslim community which was hailed by former Chief Justice Sarath N Silva as the most peaceful people in the island. 

As we all know that Ramadan  is the holiest of holy month in Islam when all Muslims spend most of their time in prayers, reading holy Quran, offering charity and many other such meritorious deeds seeking   blessings of   Almighty Allah-The Creator. The entire mood and the atmosphere change- be at home, workplace or any other gathering especially Iftar gatherings during this period.

Under such subdued and pious atmosphere if a group of Muslims violently attack   Muslims    breaking the day long fast indicate that all involved have gone far from Islam and sunk to the lowest ebb. One could even ask whether they are Muslims following Islam or those with Muslim names.

This unfortunate incident is also a clear sign the community is sinking under corrupt and degenerated so called Muslim politicians.

Some say it was during Iftar and some say it was just after iftar. However the attack has taken place injuring people who had just broken the day long fast, damaging vehicles and even property besides splitting the community at a time when they needed to be united.

God fearing and decent Muslims are horrified that politicians claim to be Muslims could indulge in such hooliganism. This is the tragic state of affairs of the island’s Muslims today.

What is happening in the east today is a struggle for political power between Sri Lankan Muslim Congress leader Minister Raff Hakeem and  Muslim Congress Minister A.L.M. Attaulla.

Sri Lanka Muslims Congress, the outcome of racist communal politics of the two majority communities, came into being with the slogan Islam, Sharia and Unity.
Islam and Sharia disappeared at the birth of the party when the party leader escaped to Colombo describing it as “hijra”. The split of the party to around half dozen groups speaks volume for the so called claim of unity today.
No Muslim in the island wanted to   know who is wrong and who is right. They now begin to feel that Muslim politicians, without any exception, have become a shameful liability on them.

The island’s Muslim community is passing through one of the most difficult   periods in their history. As in the case of all others, Muslims too expected some solutions to their burning problems and years of sufferings in the aftermath of the defeat of LTTE terror gangs in May 2009.

Instead of relief they are facing problems which they never faced in the past.

More than hundred thousand Muslims who were evicted by the LTTE terrorists in the north   heaved a sigh of relief hoping they could return to their lands and rebuild their lives. This hope was dashed as they face obstacles after obstacles from   many quarters- from the indifference of the government and state officials to several others. Mosques all over being violently attacked by radical Sinhalese groups led by, unfortunately, Buddhist monks who are supposed to preach Lord Buddha’s message of peace and ahimsa.  Their lands and properties are being arbitrarily acquired by the state under one or the other pretext. Some believe that more than 10,000 acres of Muslim owned lands were acquired in the east since the end of the ethnic war in May 2009.

Around 70 percent of the population suffers from poverty. Unemployment and illiteracy remain rampant. Their education in shamble. Their social and economic problems are numerous. They do not enjoy the state patronage which the majority community enjoys. They are not even wanted by most of the NGOs.

This is the pathetic plight of the community.

In the midst comes a vicious anti-Muslims campaign in the websites and even in some section of the print media demonizing Islam and Muslims poisoning the minds of mainstream Sinhalese threatening the very existence of the community. Growing hostility towards Muslim is such that a Muslim, Justice of Peace, was brutally assaulted by an OIC of   a Police station and was forced to worship the Buddha statute. Sinhalese school principals are asking Muslim women not to enter school premises wearing elegant and gracious shalwar kameez covering head. However they do not object to minis and midis and what not?
There are more than two dozen Muslim parliamentarians. Do they, individually or collectively,  raise  these issues.NO. Instead they remain deaf, dumb and blind. They got absorbed into the government by putting deals collectively and individually and clinging on to their positions and perks. Instead they had become shameful and disastrous liabilities.

The community remains deeply disappointed, frustrated and disgusted with their politicians. So much so some are even thinking in terms of abandoning all so called Muslim parties and join hand with mainstream parties which, unfortunately, remain corrupt, communalized, criminalized and commercialized.

Under such circumstance what is the use of Minister Rauf Hakeem or Minister Athaulla fighting for power because they do not use the power which they already have to help the community.
The best service that these politicians, far away from Islam and lost their moral right to represent Muslims, could do to the community is to dissolve their so called Muslim political parties and leave the community alone which strongly feels that it will be better off without them.(Latheef Farook)


Burma's Rohingya Muslims: Aung San Suu Kyi's blind spot


Aung San Suu Kyi's continued silence on the plight of Burma's Rohingya Muslims is sparking concern that the Nobel Peace Prize winner is failing to live up to her stature as one of the world's most celebrated pro-democracy campaigners.

Scores of people have been killed and tens of thousands have been made homeless during three months of inter-communal rioting between Buddhist and Muslim gangs in western Burma. Although there have been deaths on all sides, the Rohingya Muslims have been hit disproportionately hard in a state where they are already routinely discriminated against.

Throughout her two decades in jail and under house arrest, Ms Suu Kyi earned herself worldwide adoration for her refusal to bend to Burma's military junta and her steadfast criticism of all human rights abuses inside her country.

But "The Lady" has remained uncharacteristically silent on the persecution of Burma's Rohingya, knowing that speaking out would risk alienating many of her political allies who are vehemently opposed to them.
Diplomats and human rights groups have grown increasingly dismayed by her silence. One senior British minister told The Independent: "Frankly, I would expect her to provide moral leadership on this subject but she hasn't really spoken about it at all. She has great moral authority in Burma and while it might be politically difficult for her to take a supportive stance towards the Rohingya, it is the right thing to do."

During her visit to Britain in June, the Foreign Secretary, William Hague, privately urged Ms Suu Kyi to take a more proactive role in seeking reconciliation. The Independent understands that the matter was raised again by officials in Rangoon after Ms Suu Kyi was appointed chair of a committee dealing with the rule of law, peace and security. But so far their pleadings have fallen on deaf ears.

The Rohingya are a deeply unpopular cause inside Burma, where much of the country's majority Buddhist population view them as illegal immigrants from Bangladesh. The UN tells a different story and describes them as among the world's most persecuted people. Despite having lived in Burma for generations they are denied citizenship, need permission to marry or have more than two children and must notify the authorities if they wish to travel outside their villages.

Such policies were enforced by Burma's military but there is also little support for the Rohingya among Burma's pro-democracy opposition groups, with some of the so-called Generation 88 leaders among the most outspoken Rohingya critics.

Western Burma has long simmered with inter-ethnic tensions between the region's 800,000 Rohingya and their Arakanese Buddhist neighbours, but things came to a head in early June following a spate of tit-for-tat killings. The violence was initially sparked by allegations that a gang of Rohingya men had raped an Arakanese woman. Ten Muslims were lynched in response, sparking days of rioting. There have been strong suggestions that Burma's security forces actively encouraged – or at least turned a blind eye – as Rohingya were burned out of their homes. Journalists who have recently travelled there say the Rohingya have suffered the worst of the violence, with scores killed and an estimated 68,000 living in appalling conditions after they were forced out of their homes.

Whether Ms Suu Kyi will heed calls to use her influence in stemming the violence is difficult to predict.
"Politically, Aung San Suu Kyi has absolutely nothing to gain from opening her mouth on this," Maung Zarni, a Burma expert and visiting fellow at the London School of Economics, told the Associated Press. "She is no longer a political dissident trying to stick to her principles. She's a politician and her eyes are fixed on the prize, which is the 2015 majority Buddhist vote."

Anna Roberts, the executive director of Burma Campaign UK, said: "This is an incredibly serious situation and it continues to deteriorate at a very fast rate.
"There has not been anything like the international response that would be expected for a crisis on this scale."

Rohingya: The persecuted

For more than 30 years the Burmese government has denied citizenship to the 800,000 Rohingya people living within its borders, leaving them without a country of their own and leading the UN to describe them as one of the world's most persecuted minorities.

Legend holds that they are the descendants of Arab traders shipwrecked on the coast of Burma in the 8th century, and their dispersal across southeast Asia points to some kind of seafaring heritage in centuries past. Now, thanks to their language—a Bengali dialect similar to one spoken in southeast Bangladesh—the Rohingya are seen as illegal immigrants by Rangoon and many ordinary Burmese, prompting many to attempt to flee to third countries in rickety boats.

Tens of thousands have sought refuge in makeshift camps along the border with Bangladesh following clashes with Buddhist locals, sparked by reports that an Arakan Buddhist woman had been raped by three Rohingya men. (Julius Cavendish)


Sunday, 19 August 2012

India; காஷ்மீர் முதல் கூடங்குளம் வரை


 Shame on such kind of INDIAN. .Where is police Dept.?,Court?,Media?,Govt?.Learn to Give Respect...

 காஷ்மீர் முதல் கூடங்குளம் வரை என்ன அருகதை இருக்கு சுதந்திரம் கொண்டாட?

நண்பர் தம்பி சதீஸ் செல்லத்துரை எழுதி ஒரு கட்டுரை அதை உங்களுக்கு பகிர்வு செய்கிறேன். ஒட்டு மொத்த இந்தியாவும் சுதந்திர தினம் சொக்கபானைனு கொண்டாடுறோம் .நாம அடுத்தவங்களுக்கு சுதந்திரம் கொடுக்கோமா?காஷ்மீர் என்பது தனி நாடு என்று சொன்னால் சுதந்திரமாய் அடியும் உதையும் விழும்.சரி காஷ்மீர் சுதந்தர இந்தியாவின் ஒரு பகுதி என்றால் அவங்க எவ்வளவு சுதந்திரத்துடன் இருக்காங்க என்று அறீவிர்களா?கூடங்குளத்தில் 144..நமக்காக போராடும் அவங்க சுதந்திரத்தை யோசித்தோமா?

நீங்கள் அனுபவித்து பாருங்களேன் இப்படியெல்லாம் உங்கள் ஊரில் நடந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று?

மாலை இருட்டிய பின் காஷ்மீரில் யாரும் வெளியே சுற்ற முடியாது. ராத்திரி நேரம் கருத்தரங்கம் போறேன் பதிவர் கூட்டம் நடத்துறேன்னு திரிஞ்சா அப்ப்புறம் மார்ச்சுவரி போஸ்ட் மார்ட்டம்தான்.அதாவது காலை விடிந்தது முதல் மாலை இருட்டும் வரை மட்டுமே நீங்கள் சாலையில் நடமாட முடியும்.

பகலிலும் அடையாள அட்டை இல்லாமல் சென்றால் சந்தேகத்தின் பேரில் நீங்கள் கைது செய்யப்படலாம்.அடையாள அட்டைகளை ரயில் பயணங்களில் எவ்வளவு நியாபகமாக எரிச்சலோடு எடுத்து செல்கிறோம் நாம்?மறந்து போனால் கைது என்று அறிவித்தால் எப்படி இருக்கும்?

வாகன சோதனை என்ற பெயரில் உங்களின் வாகனமும் நீங்களும் பலமுறை சோதனை செய்யப்படும்போதும் தாமதப்படுத்தும்போதும் எப்படி உணர்வீர்கள்?சுதந்திரமாக?

போர்வைக்குள் குறுந்தகவல் அனுப்பும் அன்பர்களே போராட்ட பரப்புரை செய்யும் நண்பர்களே அங்கே இந்த பருப்பெல்லாம் வேகாது.காஷ்மீரில் குறுந்தகவல் தடை என்பதை அறிவீர்களா?ஒரே நாடு ஒரே சிம் என்று புரட்சி செய்யும் இந்தியா காஷ்மீர் சிம் கார்டுகள் ஜம்மு காஷ்மீர் தவிர்த்து எங்கேயும் செயல்பட அனுமதிப்பதில்லை.அப்படின்னா
காஷ்மீர் தேசம் தனி என்பதை ஒப்பு கொள்வீர்களா?

உங்கள் ஊரை எப்போது வேண்டுமானாலும் முற்றுகை இடலாம் முடக்கி வைக்கலாம் சோதனை போடலாம் என்றால் சம்மதிப்பீர்களா?அவ்வாறு செய்யும்போது பெண்களிடம் கொஞ்சம் அப்படி இப்படி என்று நடைபெற்றால் கண்மூடிக்கொள்வோமா?இல்லை கொல்வோமா?

கடைகளில் செய்திதாளால் சுற்றப்பட்டு கருப்பு பாலிதீனில் வைத்து தரப்படும் நாப்கின் வைத்துள்ள கைப்பையை வேறு ஆண்களிடம் தருவீர்களா சகோதரிகளே? வாகன சோதனையின் போது அவ்வாறு வேற்று மனிதன் தன் கைப்பையை சோதனையின் பேரில் திறப்பதும் நாப்கினை எடுத்து பிதுக்கி பார்க்கும்போது உணரும் அவமானமும் வெறுப்பும் நீங்கள் அனுபவித்ததுண்டா சகோதரிகளே?

உங்களால் பாதுகாப்புபடை வாகனங்களை மீறி சாலையில் வண்டி ஓட்ட முடியாது.எதிர் பாரா விதமாக நீங்கள் பாதுகாப்பு படை வீரர்களின் வாகனங்களுக்கு வழி தரவில்லை என்றால் பலவித மொழிகளில் உங்கள் பிறப்பு சந்தேகிக்கப்படும்.பதில் பேசும் பட்சம் தாக்கப்படுவீர்கள்.

சந்தேகக் கைதுகளில் தாக்கப்பட்டு உயிரிழக்கும் காஷ்மீரிகளுக்கு குரல் எழுப்ப முடியாது.எழுப்பினால் நமது வீட்டு தொலைக்காட்சிகள் காஷ்மீரில் கலவரம் என்று கலகம் செய்யும்.நாமும் துலுக்க பயலுவளுக்கு வேற வேலை இல்லை என்று மென்று துப்புவோம்.வாழ்க சுதந்திரம்.

கைது செய்யப்பட்ட காஷ்மீரி மனிதர் 35 வயதுக்கு மேல் இருக்கும்.ஆயுதங்கள் எங்கே உள்ளன என்று பல விதங்களில் விசாரணை.அடி உதைக்கு பயந்து அவர் சும்மானாச்சும் ஓரிடம் சொல்லி கொஞ்ச நேரம் தப்பித்து மூச்சு வாங்க ஏமாந்து திரும்பிய நாங்கள் அவரை முதலில் நிர்வாணப்படுத்தி மல்லாக்க படுக்க வைத்தோம். ஏசு போல கை கால்களை விரித்து வைத்து ஒவ்வொரு கை கால்களின் மேல் ஆளுக்கொருவர் ஏறி நின்று கொள்ள வலுக்கட்டாயமாக திறக்கப்பட்ட அவர் வாயில் வாளி வாளியாக குளிர்ந்த தண்ணீர் மூச்சு திணற திணற ஊற்றப்பட்டது.வாய் மூடாமல் கெட்டியாக பிடித்து கொண்ட பாவிகளில் ஒருவன் நான்.நீர் நிறைந்த அந்த வாய் மூச்சு காற்றை கேட்குமா? தேசிய கீதம் பாடுமா?

எனது அதிகாரி ஒருவர் மாலையில் சிலரை பிடித்து கொண்டு வந்து தேநீர் கொடுத்து பாயாசம் கொடுத்து அப்புறமாக இரவினில் அடித்து துவைப்பார்.அது அவர் சுதந்திரமாம்.

இப்படி குரல்வளையை இறுக்கி பிடித்து கொண்டு கருத்து சுதந்திரம் தருகிறேன் பேசுங்கள் ஆனால் செயல்படுத்த முடியாது என்பது எப்படி உண்மையான சுதந்திரம் ஆகும்?அதை கொண்டாடுங்கள் என்றால் மனசார எப்படி முடியும்?

காஷ்மீர் மட்டும் இல்லை மணிப்பூர் சத்தீஷ்கர், இப்படி அநேக இடங்களில் இந்தியாவில் சுதந்திரம் கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது.இந்த நிலையில் அவர்களை கொடி பிடித்து கொண்டாடுங்கள் என்பது எப்படி?இன்று கூடங்குளமும் கருப்பு கொடி ஏந்தியுள்ளது.

கூடங்குள மக்களும் இந்த சுதந்திர தினத்தை புறக்கணிக்க முடிவு செய்துள்ளார்கள்.அவர்கள் வேறு யாருக்கோ போராடவில்லை.நம் எதிர்கால சந்ததிகளுக்காக அமைதியான முறையில் போராடும் அவர்களின் கோரிக்கைக்கு இந்திய அரசு என்ன பதில் கொடுக்கிறது?144ம் காவதுறை குவிப்புமா?
மணிப்பூரில் சர்மிளாக்கு என்ன பதில் தருகிறது இந்தியா?ஆயுத போராட்டம் ,அகிம்சை போராட்டம் எதுவுமே இந்திய செவிட்டு காதுகளுக்கு கேட்காத போது என்ன செய்வான் சாதாரண மனிதன்?புறக்கணிப்பை விட பெரிய ஆயுதம் எதுவுமில்லை என்றே எனக்கு தோன்றுகிறது.அன்று காந்திக்கும் தோன்றியது போல...ஒத்துழையாமை இயக்கம்.

இந்திய அரசின் மாற்றாந்தாய் மனப்போக்குதான் இன்று தமிழகத்திலும் கருப்பு கொடி ஏற்ற வைக்கிறது.காவேரி தண்ணீர்,முல்லை பெரியாறு,கூடங்குளம், இலங்கையால் தமிழக மீனவர்கள் கொல்லப்படும் அநியாயம்,ஈழப் படுகொலைகள் என்று அனைத்து பக்கமும் தமிழகத்தை புறக்கணிக்கும் இந்திய அரசுக்கு எப்படித்தான் நமது எதிர்ப்பை தெரிவிப்பது? அதன் ஆரம்பம்தான் கூடங்குளத்தில் ஆகஸ்ட் 15ல் கருப்புக்கொடி ஏற்றப்படும்.

அதற்காக இந்தியாவை உடைப்பதா? அது எப்படி என்று பொறுக்க முடியும்? இதற்கான அருந்ததி ராயின் அழகான பதில் படிக்க இங்கே சிரமம் பார்க்காமல் சுட்டவும்


அதெல்லாம் இருக்கட்டும் நண்பர்களே எங்கள்(எல்லை பாதுகாப்பு படை) சுதந்திரத்தை கேப்பீர்களா? சில நாட்களுக்கு முன் நான் தந்த முக நூல் நிலைத் தகவலை படிக்கவும்.



இது எப்படி இருக்கு ? எப்படிங்க சுதந்திர தினம் கொண்டாட?

சக மனிதர்களின் உரிமைகளின் மேல் கொண்டாடப்படும் கொண்டாட்டங்கள் இப்படித்தான் இருக்கும்.கீழே காணும் கொண்டாட்டத்திற்கும் நாளை தொலைக்காட்சி சகிதம் நாம் கொண்டாடப்போகும் கொண்டாட்டத்திற்கும் என்ன வித்தியாசம் இருக்கும்?கார்ப்பரேட் உலகின் ஆட்சியில் மறைமுக அடிமையாய் இருக்கும் இந்திய அரசை நாம் இந்த கொண்டாட்டத்தின் மூலம் ஆதரிக்கிறோம் நண்பர்களே.

இதைத்தானே கேட்டாய் பாலகுமாரா ....

நான் கூடன்குளத்து போராட்டத்தை,காஷ்மீர் தேசத்து அடிமை மக்களின் உரிமை போராட்டத்தை,சட்டீஸ்க்கரில்

போராடும் பழங்குடி இனத்தின் போராட்டத்தை,சர்மிளாவின் போராட்டத்தை ஆதரிக்கிறேன்.இவர்களை ராணுவம் மற்றும் காவல் துறை கொண்டு அடக்கி ஒடுக்கும் இந்திய அரசுக்கு இந்த சுதந்திர தின கொண்டாட்டத்தை புறக்கணிப்பதன் மூலம் நான் எனது எதிர்ப்பை அறிவிக்க விரும்புகிறேன்.

வரும் காலங்களில் ஓட்டு மொத்த தமிழகமும் தேர்தல்களை, சுதந்திர தின கொண்டாட்டங்களை புறக்கணிப்பதன் மூலம் காவேரி நீர் முல்லை பெரியாறு,ராமேஸ்வரம் மீனவர்கள் படுகொலைகளுக்கு ,கூடங்குளத்திற்க்கு நீதி பெற முடியும் என நம்புகிறேன்.ஓட்டு மொத்த தமிழகமும் இணைந்தால் மட்டுமே இது முடியும்.கூண்டுக்குள் அடைத்து வைத்து பாட சொல்லி ஆட சொல்லி கேப்பது போலத்தான் காஷ்மீர் மக்களிடம் நாம் எதிர்பார்ப்பது.காஷ்மீராகட்

டும்,சட்டீஷ்கராகட்டும் இறப்பது என்னவோ ஏழை மக்களும் ஏழை சிப்பாயும்தான்.உங்களுக்கென
்ன நீங்கள் கொண்டாடுங்கள்.

ஆகஸ்ட் 14கை நாகலாந்தில் சுதந்திர தினமாக கொண்டாடுகிறார்கள் என்று கேள்விப்பட்டேன்.அது குறித்து அறிந்தவர்கள் தகவல் தரலாம்.

மனதில் தோன்றியது எழுதி விட்டேன்.இதோ எனது தோழன் இதை படித்துவிட்டு திட்டி செல்கிறான்.என் மனைவி எனக்கு ஏதோ நோய் இருப்பதாய் சொல்கிறார்.எனது உடன் பிறந்த அண்ணன் நாட்டை அவமானப்படுத்துகிரவன் தன் தாயை அவமானபடுத்துகிறான் என்று கமென்ட் செய்கிறான்.அளவுக்கு மீறிய தேச பற்று நமக்கும் சக மனிதனுக்கும் இழைக்கும் கொடுமைகளை மறைக்க கூடாது.என்னை துரோகி என்று அழைப்பீர்கள் என்றால் எவ்வித சங்கடமும் இல்லாமல் வரவேற்பேன்.

டிஸ்கி;ஆர்ப்பாட்டமான கொண்டாட்டங்கள் போராட்டங்களின் வலியை புரிந்து கொள்வது கஷ்டமே.சுதந்திர போராட்ட வீரர்களின் ஆன்மா ஒரு நாளும் கார்ப்பரேட் அடிமை அரசுகளை மன்னிக்காது. (நன்றி; தம்பி ரௌத்திரம் பழகு)

Myanmar; ரோஹங்கிய-அவலநிலை


ரோஹங்கிய (பர்மா) முஸ்லிம்களின் அவலநிலை
முஜாஹித் இப்னு ரஸீன்
அழைப்பாளர், இலங்கை

நாள்: 08-08-2012
இடம்: அல்-கோபர் சௌதி அரேபியா

வீடியோ: மீராஷா - நெல்லை எர்வாடி


Friday, 17 August 2012

London Reflection; Burma Massacre – Hasina abandons Rohingya Muslims


The Muslim is the brother of his fellow Muslim. He does not oppress him, nor does he abandon him…
(Sahih Muslim)
  • The tragic oppression of Rohingya Muslims in Burma (Myanmar) reminds us of many tragedies gone by. In the past few weeks more than 2,000 Muslims have been killed in the violence and more that 90,000 have been displaced. During his meeting with the UN High Commissioner for refugees on July 11th, Myanmar’s murderous president, Thein Sein, said that he wanted to assemble the members of the Rohingya community into camps until they are expelled from the country. He also said in the meeting that “it is not possible to accept Rohingya, who entered the country illegally and that they are not from our race“, then he further said that they “pose a threat to national security”.
  • What is more disgusting than these actions by the Burmese regime, are the actions of Shaikh Hasina’s Awami League regime in Bangladesh. Instead of standing by the oppressed minority, they have blocked the door to refugees fleeing persecution. The Bangladesh government has stopped the fresh influx of Rohingyas along the 270km border. The Border Guard Bangladesh (BGB) personnel have sent back over 1000 Rohingyas Muslims and the Coast Guard Bangladesh pushed back approximately 350 more. It has recently been reported that the Bangladesh government has even stopped aid organisations from operating on the border! Shaikh Hasina’s interest for developing business links with the repressive Burmese regime rather than standing for the Muslims is unsurprising, given her corrupt regime and its treatment of Muslims in Bangladesh.
  • The massacre of the Rohingya has exposed the hypocrisy of international bodies like the UN, human rights organisations and the global media. Just compare the lack of coverage about the plight of the Rohingya Muslims with the coverage of the house of arrest of Aung San Suu Kyi over many years. Some have described them as the most persecuted minority in the world, yet the lack of prominence given to their cause show exactly how politicized humanitarian and human rights campaigning bodies are. Indeed, even the Nobel Peace Prize winning Aung San Suu Kyi refused to accept they are Burmese citizens, instead saying this “ethnic conflict should be investigated and dealt with wisdom.
  • Some have suggested writing to the UN or petition the British government to raise concerns. We cannot be naïve and forget the neglect of the UN and the relationship of the British government with Burma. The UN has long been aware of their plight, but done little.
  • Over the past two years or so Western states – including Britain and America– have been trying to win more trade and political influence in Burma. The interests of Britain and America are as much to do with new markets for business as they are to do with Burma’s strategic location close to China. They are not unaware of the plight of the Rohingya; indeed British colonial rule in the region shaped the borders that have fuelled sectarian and ethnic tensions in the region. It is absurd to expect anything substantial from the Foreign and Commonwealth Office.
  • The reality today is that the Muslim Ummah has no leader to stand up for her. Rather we have corrupt puppet regimes like Hasina’s that are enslaved to serving the interests of foreign powers. Today we have a duty to account the regime in Bangladesh for its collusion with the regime in Burma and must demand that it opens the border to those fleeing persecution. Moreover, this crisis is yet another proof of the need for establishing the Islamic Khilafah state – which would govern by the laws of Allah to establish Justice on this earth, protect the blood, honour and wealth of Muslims from the plans and ambitions of criminals and aggressors. We urge all Muslims who watch these atrocities to intensify the work for establishing the Khilafah that will liberate the Ummah from this mighty oppression.
Allah Almighty says:

Those who disbelieve are allies of one another. If you [O Muslims] do not do so [become allies of one another], there will be fitnah on earth and great corruption. [TMQ Al-Anfal 8:73]

Indeed, Allah Almighty speaks the Truth! (Ends

Saturday, 11 August 2012

சீன முஸ்லிம்களின் வாழ்வும் வரலாறும்…!


 சீன முஸ்லிம்களின் வாழ்வும் வரலாறும்…!

உலக வரலாறை படிப்போம் சில மணித்துளிகள் செலவழித்து , உண்மையே தெரிந்து கொண்டு தெரியாதவர்களுக்கு தெரிய படுத்துவோம் !!

சீனாவில் இஸ்லாம் அறிமுகம் :

நபி (ஸல்) அவர்கள் காலத்தில் மதீனாவில் இஸ்லாமிய அரசு அமைக்கப்பட்ட பிறகு உலகின் எல்லா பாகங்களிலும் ஆட்சி செய்த அரசர்களுக்கு இஸ்லாத்தின் பால் அழைப்பு விடுத்து கடிதம் எழுதினார்கள். அதன்படி அன்று சீனாவை ஆட்சி செய்த “டாங்” பேரரசிற்கும் கடிதம் எழுதினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களின் மறைவிற்கு பிறகு 18 ஆண்டுகள் கழித்து மூன்றாம் கலீஃபா ஹஜ்ரத் உதுமான் (ரலி) அவர்கள் காலத்தில் அதாவது கி.பி. 650ல் இஸ்லாமிய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ குழு சீனாவிற்கு அனுப்பப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்களின் மாமா ஹஜ்ரத் ஸஃதுபின் அபிவக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் தலைமையில் சென்ற அந்தக் குழு சீனாவின் டாங் பேரரசர் குவாஸாங் அவர்களை சந்தித்து ஒரிறை கொள்கையை ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு வலியுறுத்தினார்கள். இஸ்லாமிய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ குழுவிற்கு உரிய மரியாதையையும் கண்ணியத்தையும் கொடுத்து வரவேற்ற குவாஸாங், முஸ்லிம்கள் விரும்பியவாறு சீனாவில் ஒரு பள்ளிவாசல் கட்டுவதற்கு இடமளித்து உதவி செய்தார்.

ஹஜ்ரத் ஸஃது பின் அபிவக்காஸ் (ரலி) அவர்களின் மேற்பார்வையில் கட்டப்பட்ட அந்தப் பள்ளிவாசல் இன்றும் கேண்டன் நகரில் மெமோரியல் மஸ்ஜித் என்று அழைக்கப்பட்டு மிகக் கம்பீரமாக காட்சியளிக்கிறது. (பார்க்க : பள்ளிவாசல் படம்) ஹஜ்ரத் ஸஃது பின் அபி வக்காஸ் அவர்களது அதிகாரப்பூர்வ வருகைக்கு முன்பாகவே அரபு வணிகர்கள் மூலம் இஸ்லாம் சீனாவின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் பரவியிருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஹஜ்ரத் உதுமான் (ரலி) அவர்களின் காலத்திற்கு பிறகு உமையாக்கள் ஆட்சி காலத்திலும் அதன் பிறகு அப்பாஸியாக்கள் காலத்திலும் சீனாவோடும் டாங் பேரரசோடும் முஸ்லிம்களுக்கு மிக நெருக்கமான நட்பும் வியாபார தொடர்புகளும் இருந்தன. அன்றைய உலகின் மிகப் பெரிய வியாபார கேந்திரமாக விளங்கிய சில்க்ரோடு என்ற பகுதியில் வியாபாரம் செழிப்பாக நடைபெற்றது. ஐரோப்பா, அரபுநாடுகள், மத்திய ஆசியா மற்றும் சீனா வரையிலான வியாபாரத் தொடர்புகளுக்கு முக்கியக் கேந்திரமாக சீனாவில் தற்போது பிரச்சனைக்குள்ளாகி இருக்கும் இந்த சிங்ஜியாங் பகுதிதான் இருந்தது.

சீனாவிற்கு வியாபார நிமித்தமாகவும் அழைப்பு பணிக்காகவும் சென்ற முஸ்லிம்கள் சீன பெண்களை திருமணம் முடித்துக் கொண்டனர். சீன பெண்களுக்கு அரபு மொழியில் உள்ள ஆண்களின் பெயரை உச்சரிப்பதில் மிகவும் சிரமம் இருந்தது. அதனால் தங்களது கணவன் பெயரோடு தங்களது பெயரையும் இணைத்துக் கொண்டார்கள். உதாரணத்திற்கு பெண்ணின் பெயர் ‘ஹாய்’ என்றும் அவரது கணவரின் பெயர்முகம்மது என்றும் இருந்தால் ‘முகம்மது ஹாய்’ என்று சேர்ந்து அழைத்தனர். பெயர்கள் சரியாக பொருந்தவில்லை யென்றால் ஆண்களே ‘ஹஸன்’ என்றால் ‘ஹாய்’ என்றும் ‘ஹுசைன்’ என்றால் ‘ஹுய்’ என்றும் மாற்றிக் கொண்டு வாழ்ந்தனர்.

வரலாறு முழுவதும் சில்க்ரோடு வணிகத்தோடும் அரபு மக்கள் வந்து சேரும் இடமாகவும் இந்த சிங்ஜியாங் மாகாணம் விளங்கியது. உலகின் பல்வேறு பகுதிகளின் மக்களும் வியாபார நிமித்தமாக குடியேறியதால் பலவிதமான கலப்பு இனங்கள் சிங்ஜியாங் மாகாணத்தில் உருவானது.

1949 வரை சுயாட்சி பெற்ற தனிநாடாக சோவியத் யூனியனின் ஆதரவோடு கிழக்கு துருக்கிஸ்தான் என்ற பெயரில் விளங்கி வந்தது. இன்றைய சிங்ஜியாங் மாகாணம் முழுவதும் கிழக்கு துருக்கிஸ்தானாக இருந்தது.
1949ல் ஏற்பட்ட உள்நாட்டுப் போர் மூலம் சிங்ஜியாங் பகுதியை தன்னோடு இணைத்துக் கொண்டது சீன குடியரசு. இந்த இணைப்பை ஏற்காத சிங்ஜியாங் மக்கள் கடுமையான எதிர்ப்பை தெரிவித்தனர். சீன குடியரசின் ஆக்கிரமிப்பை எதிர்த்து அன்றிலிருந்து இன்று வரை கிழக்கு துருக்கிஸ்தான் இஸ்லாமிய இயக்கம் என்ற அமைப்பு அந்த மக்களின் விடுதலைக்காக போராடி வருகிறது. இந்த அமைப்பின் தலைவர்கள் இப்போது தஜக்கிஸ்தான், கிர்கிஸ்தான், உஸ்பெகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளில் வசித்து வருகின்றனர்.

மோதலுக்கான காரணம் :

1949 வரை கிழக்கு துர்கிஸ்தானாக இருந்த சிங்ஜியாங் பகுதியில் 95 விழுக்காடு மக்கள் முஸ்லிம்கள். உய்குர், கிர்கிஸ், உஸ்பெக், டாடார், ஸாலா போன்ற துருக்கிக் மொழி பேசும் முஸ்லிம் இனங்களும், டங்ஸயாங், பாவோன் என்ற மங்கோலிய இன முஸ்லிம்களும் தாஜித் என்ற ஈரானிய இன முஸ்லிம்களும் சைனிஸ் ஹாய் இன முஸ்லிம்களுமாக 95 விழுக்காடு முஸ்லிம்கள் தான் இந்த மாகாணத்தில் வாழ்ந்தனர். 4 சதவீத ஹான் இன மக்களும் வாழ்ந்து வந்தனர். இதில் உய்குர் இன முஸ்லிம்கள் தான்பெரும்பான்மையினர். 1949 வரை இந்த நிலைதான் இருந்தது.

சிங்ஜியாங் முஸ்லிம்கள் அந்த மண்ணின் மைந்தர்கள். அவர்கள் கைவினை கலைஞர்கள். கைவினை பொருட்கள் செய்வதில் வல்லுனர்கள். சிங்ஜியாங் மாகாணத்தில் முஸ்லிம் பெரும்பான்மையை குறைக்க வேண்டும் என்ற சதிதிட்டத்தின் காரணமாக முஸ்லிமல்லாத ஹான் இன மக்களை சிங்ஜியாங் பகுதியில் குடியமர்த்த திட்டமிட்டது சீன அரசு.

சிங்ஜியாங் மாகாணத்தில் இயற்கை வளங்கள் அபரிமிதமாக உள்ளன. இன்றைய தேதியில் சீனாவின் மொத்த நிலக்கரி உற்பத்தியில் 40 விழுக்காடு சிங்ஜியாங்கில் தான் கிடைக்கிறது. எண்ணெய் வளமும் எரிவாயு வளமும் சீனாவின் 60 விழுக்காடு தேவையை பூர்த்தி செய்கிறது. இன்னும் பருத்தி, கால்நடை வளர்ப்பு, காற்றாலை, கம்பளி, வேளாண்மை என்று சீன பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக சிங்ஜியாங் மாகாணம் திகழ்கிறது. இப்படிப்பட்ட மண்ணிற்கு சொந்தமான மக்களின் பெரும்பான்மை எண்ணிக்கையை குறைத்தால் தான் அங்கே உள்ள வளங்களை சுரண்ட முடியும் என்ற காரணத்தால் புதிதாக தொடங்கப்பட்ட தொழிற்சாலைகள், எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் போன்றவற்றில் முஸ்லிம்களைப் புறக்கணித்து ஹான் இன மக்களை நியமித்தது.

உய்குர் முஸ்லிம்களிடம் உள்ள கைவினை பொருட்கள் தயாரிக்கும் திறனை பயன்படுத்தி விளையாட்டு பொருட்கள் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலைகளை உய்குர் முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையாக வாழும் சிங்ஜியாங் பகுதியில் தொடங்காமல் மத்திய சீனாவில் உள்ள ஒரு மாகாணத்தில் விளையாட்டு பொருட்கள் தயாரிக்கும் தொழிற்சாலைகளை உருவாக்கினர். பிறகு இந்த மக்களை சிங்ஜியாங் மாகாணத்திலிருந்து மத்திய சீனாவிற்கு வேலை தேடி புலம் பெயர செய்தனர். தங்களது மண்ணின் வளங்களை சுரண்டத்தான் இந்த புலம்பெயர்தல் என்ற சூழ்ச்சியை அறியாத உய்குர் முஸ்லிம்கள் லட்சக்கணக்கில் வேலை தேடி புலம்பெயர்ந்தனர்.

பல்வேறு பகுதியில் இருந்து புலம் பெயர்ந்து வந்த ஹான் இன மக்களை வைத்து சிங்ஜியாங் பகுதியின் வளங்கள் அனைத்தையும் சீன அரசு உறிஞ்சி வருகிறது. 1947ல் எடுக்கப்பட்ட மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி 95 விழுக்காடாக இருந்த முஸ்லிம்கள் 2004 கணக்கெடுப்புபடி 45 விழுக்காடாகவும் ஹான் இனத்தவர் 45 விழுக்காடாகவும் மாறிப்போயினர்.

வேலைதேடி சீனாவின் மத்திய மாகாணத்திற்கு குடிபெயர்ந்த முஸ்லிம்கள் உலகளவில் ஏற்பட்ட பொருளாதார சிக்கலின் காரணமாக சீன விளையாட்டுப் பொருட்களை அமெரிக்கா, இந்தியா போன்ற நாடுகள் தடை செய்ததின் விளைவாக அவர்கள் பணியாற்றிய ஏறக்குறைய ஒரு லட்சம் தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டன. அதிர்ச்சியுற்ற முஸ்லிம்கள் தங்களது சொந்த மண்ணிற்கு வந்த போது தான் சிங்ஜியாங் மாகாணத்தில் எல்லா முக்கிய பொறுப்புகளிலும் ஹான் இனத்தவர் அமர்ந்திருப்பது தெரிந்தது. ஒரு பக்கம் வேலை வாய்ப்பற்று வறுமையில் மண்ணின் மைந்தர்கள் வாட, மறுபக்கம் அவர்களின் வளங்களை எல்லாம் ஹான் இனத்தவர் சுரண்ட, இரு சமூகத்தாருக்கும் சம வாய்ப்பளிக்க வேண்டிய சீன கம்யூனிஸ்டு அரசு ஹான் இனத்தவர் பக்கம் ஒரு தலைபட்சமாக நடக்க, மோதல் முற்றி கலவரமாகி உயிர்பலி ஏற்பட்டுள்ளது.

1949ல் சிங்ஜியாங் பகுதியைக் கைப்பற்றியதிலிருந்து சீன கம்யூனிஸ்ட் அரசு முஸ்லிம்கள் மீது மத ரீதியான தாக்குதலையும் தொடுத்து வருகிறது. முஸ்லிம் ஆண்கள் தாடி வைக்கக் கூடாது, பெண்கள் புர்கா அணியக் கூடாது 18 வயது நிரம்பியவர்கள் தான் பள்ளி வாசலுக்கு செல்லவேண்டும், அரசு அச்சடித்து தரும் குர் ஆனைத்தான் முஸ்லீம்கள் ஓத வேண்டும் என்ற முஸ்லிம்கள் தங்கள் உயிரே போனாலும் ஏற்றுக் கொள்ள இயலாத இத்தகையை ஒடுக்கு முறைகளை கட்டவிழ்த்து விட்டுள்ளது சீன அரசு. ஆனால் இந்த செய்திகள் எல்லாம் அவ்வளவு எளிதாக வெளியே வருவதில்லை.

பாலஸ்தீனத்தில் அரபு மக்களின் நிலப்பரப்பை ஆக்கிரமித்து யூதர்களை இஸ்ரேல் அரசு குடியமர்த்துவது போல ஈழத்தில் தமிழ் மக்களையெல்லாம் அகதி முகாமில் அடைத்துவிட்டு தமிழர்களுக்கு சொந்தமான பகுதிகளில் சிங்களர்களை இலங்கை அரசு குடியமர்த்துவது போலத்தான் சீன அரசு மண்ணின் மைந்தர்களைப் புலம் பெயர செய்து பிற மக்களை குடியமர்த்தி வளங்களை தேசியம் என்ற பெயரால் சுரண்டி வருகிறது. போதாக் குறைக்கு உய்குர் மக்களின் மொழியான துருக்கிக் என்ற அரபி வரி வடிவம் கொண்ட மொழியையும் சிதைத்து அவர்களது கலாச்சாரத்தையும் சிதைத்து வருகிறது. தொடர்ந்து சீன அரசிற்கு எதிராக புரட்சிகள் சிங்ஜியாங் பகுதியில் நடைபெற்று வருகின்றன. இன்ஷா அல்லாஹ் அது ஒரு நாள் நிச்சயம் வென்றே தீரும்!.

— with Azar Mohamed.


Thursday, 9 August 2012

Is Law and Order out off order in Sri Lanka...?


தம்புள்ளை நகர அபிவிருத்தியை துரிதப்படுத்துமாறு ஜனாதிபதி பணிப்புரை

தம்புள்ளை நகர அபிவிருத்தி மற்றும் புண்ணிய பூமி அபிவிருத்தி நடவடிக்கைகளை துரிதப்படுத்துமாறு ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஸ, நகர அபிவிருத்தி அதிகார சபைக்கு பணிப்புரை விடுத்துள்ளார். ரங்கிரி தம்புள்ளை ரஜமகா விஹாரைக்கு சென்று இன்றையதினம் வழிபாடுகளில் ஈடுபட்டதை அடுத்தே ஜனாதிபதி இந்தப் பணிப்புரையை விடுத்துள்ளார்.

தம்புள்ளை நகர அபிவிருத்தி நடவட
ிக்கைகளை துரிதப்படுத்துமாறு ரங்கிரி தம்புள்ளை விஹாராதிபதி இனாமலுவே ஸ்ரீ சுமங்கல தேரர், ஜனாதிபதியிடம் இதன்போது கோரிக்கைவிடுத்துள்ளார்.

நகர அபிவிருத்தி திட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட போதிலும், அதில் சில குறைபாடுகள் உள்ளதாக சுமங்கல தேரர் ஜனாதிபதியிடம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

இதனையடுத்து தொலைபேசி ஊடாக நகர அபிவிருத்தி அதிகார சபையின் தலைவரை தொடர்புகொண்ட ஜனாதிபதி அந்த நடவடிக்கைகளை துரிதப்படுத்துமாறு பணிப்புரை வழங்கியுள்ளார்.

இன்று(நேற்று) முற்பகல் கண்டி ஸ்ரீ தலதா மாளிகைக்கு சென்ற ஜனாதிபதி மஹிந்த ராஜபக்ஸ வழிபாடுகளில் ஈடுபட்டார்.

அதன் பின்னர் அங்கு வருகை தந்திருந்த பக்தர்களுடன் ஜனாதிபதி கலந்துரையாடினார்.இதனையடுத்
து அஸ்கிரி மற்றும் மல்வத்து பீடங்களின் மஹாநாயக்க தேரர்களையும் சந்தித்து ஜனாதிபதி ஆசிபெற்றார்.-சக்தி நியூஸ்:

குறிப்பு:இது செய்தி தொடர்பாக எமக்கு கருத்துரைத்த முன்னணி சமூக,அரசியல் ஆய்வாளர் ஒருவர் புனித பூமி அபிவிருத்தி என்பதும் அதை துரிதப் படுத்துவம் என்பது இலங்கையில் சாதாரண அபிவிருத்தி நடவடிக்கையாகத்தான் பார்க்க முடியும் ஆனால் அந்த அபிவிருத்தி இன்னொன்றின் அழிவுக்கு வழிவகுக்காமல் இருக்க வேண்டும் , குறிப்பாக தம்புள்ள மஸ்ஜித் அகற்றம்படும் அச்சம் நிலவும் சூழ்நிலையில் நகர அபிவிருத் தொடர்பான தெளிவுபடுதளுடன் அது முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும்.

புனித பூமி அபிவிருத்தி மஸ்ஜிதை அங்கிருந்து அகற்றாது என்பது தெளிவாக முன்வைக்கப்படவேண்டும் , அப்போது சந்தேகங்ககுள் களையப்படும் என்று தெரிவித்தார்.

Home           Sri Lanka Think Tan-UK (Main Link)

Wednesday, 8 August 2012

Attacks on Indian Domination; By Vijitha Muni



நான் அரச துரோகி ஆனால் தேசத் தியாகி. ரஜீவைக் கொல்வதற்கே அடித்தேன். விஜய விஜிதமுனி

1987 ம் ஆண்டின் இலங்கை இந்திய ஒப்பந்தம் அல்லது ஜே.ஆர்- ராஜீவ் ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்பட்டு 25 ஆண்டுகள் நிறைவேறி விட்டன. ஆனால், அதன் நோக்கங்கள் இன்றுவரை நிறைவேறவில்லை என்பதை இந்திய அரசோ, இலங்கை அரசோ அல்லது சம்பந்தப்பட்ட தரப்பினரான தமிழ் மக்களோ அதன் வெள்ளிவிழா பற்றி அலட்டிக்கொள்ள வில்லை என்பதிலிருந்து அறியலாம். சுதந்தி
ரத்துக்குப் பின்னர் 1948 ல் இருந்து இலங்கை மற்றும் இந்தியாவுக்கிடையில் கைச்சாத்திடப்பட்ட தமிழர் தொடர்பான (அது மலையகத் தமிழர் அல்லது வடக்கு-கிழக்குத் தமிழர் சம்பந்தப்பட்டதாக இருக்கலாம்) எந்த ஒப்பந்தமும் இலங்கையால் முறையாக நிறைவேற்றப்பட வில்லை. ஒப்பந்தத்தின் ஒரு தரப்பினரான இந்தியாவும் அதுபற்றி அலட்டிக் கொள்வதில்லை, அழுத்தமும் கொடுப்பதில்லை. ஏனெனில், அந்த இரு தரப்பினருக்கும் தமிழர் வேண்டப்படாதவர், தீண்டத்தகாதவர்.

மேலே கூறப்பட்ட ஜேஆர்-ராஜீவ் ஒப்பந்தம் கைகச்சாத்திடப்பட்ட மறுநாள் 30.7.1987 அன்று இந்தியப் பிரதமர் ராஜீவ் காந்திக்கு கொழும்பில் முப்படைகளின் அணிவகுப்பு மரியாதை நடைபெற்றது. அதில் அணிவகுத்து நின்ற 21 வயது விஜித விஜயமுனி என்ற கடற்படை வீரன் தனது துப்பாக்கியைத் திருப்பி அடிக்கட்டையால் ராஜீவ் காந்தியின் பிடறியில் ஒங்கி அடித்தான். கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் சுதாகரித்துக் கொண்ட ராஜீவ் அடி பலமாகப் படாமல் தலையைத் தாழ்த்தி தப்பித்துக் கொண்டார். அந்த கடற்படை வீரன் அடித்த அடி முறையாகப் பட்டிருந்தால் இந்தியப் பிரதமர் அந்த இடத்திலேயே இறந்திருப்பார். அடித்தவனின் நோக்கமும் அவரைக் கொல்வதுதான். அவன் கடற்படையில் சேர்ந்து மூன்று வருடங்கள்தான்.
ஏன் கடற்படை வீரன் அவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும், அவனை அந்த மனநிலைக்கு இட்டுச் சென்றது எது என்பவை பற்றி அவன் சமீபத்தில் செய்தியிதழுக்கு அளித்த பேட்டியில் கூறியிருகின்றான்.

பிரபாகரனின் எழுச்சி, தோல்வியடையும்; தருவாயில் ராஜீவ் காந்தியின் அழுத்தத்தினால் வடமராட்சி நடவடிக்கை (ஒபரேஷன்) திடீரென நிறுத்தப்பட்டது, தனது நாட்டின் சுதந்திரத்தில் இந்தியா தலையிட்டது, மாகாண சபை ஏற்படுத்தப்பட்டு பிரபாகரன் முதலரைச்சரானால் தான் அவருக்கு அணிவகுப்பு மரியாதை செலுத்த வேண்டி யேற்படும் என்ற ஒவ்வாமை, சில காலத்துக்குள் இந்தியாவின் 26 வது மாநிலமாக இலங்கை ஆகப்போகிறது என்று பலர் சொல்லக் கேட்டதனால் ஏற்பட்ட ஆத்திரம் என்பவை ஒன்று சேர்ந்து இதற்கெல்லாம் காரணமான ராஜீவ் காந்தியை கொலை செய்ய வேண்டும் என்ற திடமான மடிவு அவனது மனதில் ஏற்ப்பட்டது. தான், அவ்வாறு நடந்து கொள்வது படைவீரன் என்ற வகையில் படை ஒழுக்கக் கட்டுப்பாட்டை மீறும் செயலாளக இருந்தாலும், அரசைப் பொருத்தளவில் அரச விரோதச் செயலாக இருந்தாலும், நாட்டைப் பொருத்தளவில் அது தேசப்பற்றுச் செயலாகும் என்று திடமாக நம்பியிருக்கிறான்.

அவ்வாறு எண்ணியதை, பின்னர் ஜனாதிபதியாகப் பதவியேற்ற ரணசிங்க பிரேமதாசா அவனுக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த 06 வருட கடூழிய சிறைத் தண்டனையை 2 ½ வருடமாகக் குறைத்து அவனை விடுதலை செய்ததும், தனது பாராளுமன்ற தேர்தல் வேட்பாளர் பட்டியலில் ஜேவிபியினர் சேர்த்துக் கொண்டதும் உறுதி செய்கின்றன. இதெல்லாம் அவனது பேட்டியில் அவன் கூறிய கருத்துக்கள்.

எந்த மக்களுக்காக அந்த மக்களின் மண்ணில் ராஜீவின் உயிர் பறிபோக விருந்ததோ அதே மக்கள் பின்னர் அவரது மண்ணில் அவரது உயிரைப் பறித்து விட்டனர் என்பதுதான் கொடூரம்.

அரசியலில் விருப்பமும் பக்குவமும் அற்ற ராஜீவ், அரசியல் முதிர்ச்சியும், சாணக்கியமும் நிறைந்த ஜேயாரால் ஏமாற்றப்பட்டார். மிலேச்சத்தனம் மிக்க இந்திய இராணுவம் தான் காப்பாற்ற வந்த மக்களை காட்டுமிராண்டிகளாக நடாத்தியது, கொலை, கற்பழிப்பு போன்றவற்றை அவர்கள் மீது தாராளமாக நடத்தியது. அதற்கு ராஜீவ் பலியாகிவிட்டார்.  (இலங்கைநெட் ilankainet at Thursday, August 02, 2012}

Tuesday, 7 August 2012

RSS-India; பிஞ்சு குழந்தைகளின் மனதில் நஞ்சை விதைக்கும் ஆர் .எஸ். எஸ்


 பிஞ்சு குழந்தைகளின் மனதில் நஞ்சை விதைக்கும் ஆர் .எஸ். எஸ். !!!!

(அயோத்தியில் பஜ்ரங்தள் சிறார்களுக்கு ஆயுதப் பயிற்சி)

சிபிஐ வசம் இருக்கும் சில முக்கிய விடியோக்களை ஹெட்லைன்ஸ் டுடே என்ற செய்தித் தொலைக்காட்சி சேவை நிறுவனம் ஒலிஒளி பரப்பியது (6 விடியோக்கள்) அவை அனைத்தும் பட்டாசு ரகங்கள். ஆர் எஸ் எஸ்ன் முக்கியத் தலைவர்கள் பயங்கரவாதிகள் என்ற உண்மை வெளிவந்தது. இந்தியாவின் குடியரசு துணைத் தலைவர் ஹமீத் அன்
சாரியை கொல்வதற்கான திட்டங்களையும் வகுத்துள்ளனர் ஆர் எஸ் எஸ் பயங்கரவாதிகள்.

இந்த பயங்கரவாத கும்பலை இயக்கியவர்களில் ஒருவன்இந்திரேஸ் குமார். இவர் ஆர் எஸ் எஸ்ல் பல முக்கியப் பொறுப்புகள் வகிப்பவர். இவன் தான் காஷ்மீர் அமர்நாத் நிலப் பிரச்சினையை தூபம் போட்டு வளர்த்தவர்களில் ஒருவன். இவன் தான் நேபாள் மாவோயிஸ்டுகளுக்கு எதிராகவும் வேலை செய்துள்ளான். குறிப்பாக ஆர் எஸ் எஸ்ன் முஸ்லீம் பிரிவின் தலைவரே இவர்தான். என்னவொரு முரன்நகை? ஆர் எஸ் எஸ் கும்பல் முஸ்லீம் வேசம் போட்டு குண்டு வைக்கும் போது அதன் தலைவர்களோ முஸ்லீம்களுக்கு அமைப்பு ஏற்படுத்தி அதற்கு தலைமை வகிக்கிறார்கள்.

கடந்த சில வருடங்களில் நடந்த பல குண்டு வெடிப்புகளில் ஆர். எஸ். எஸ்ன் பாத்திரம் மீண்டும் மீண்டும் ஊர்ஜிதமாகி வந்துள்ளது. குறிப்பாக, மலேகான் குண்டு வெடிப்பு கைதுகள் விரிவாக நடந்து அதில் ஆர் எஸ் எஸ்ன் நேரடி பாத்திரம் மறுக்க இயலாத அளவு அம்பலமானது. ஆயினும் ஆர் எஸ் எஸை தடை செய்யவோ அதன் அலுவலகங்களை சோதனையிட்டு வெடிகுண்டுகளை பறிமுதல் செய்யவோ அரசு தயாராக இல்லை

(பயங்கரவாதி இந்திரேஸ் குமார் - ஆர் எஸ் எஸ் தலைவன்)

ஆர் எஸ் எஸ் இந்து பயங்கரவாதிகளும் மிகத் தைரியமாக பேசி வருவதும், ஏதோ முஸ்லீம் குண்டு வைச்சான் அதனால் நான் திருப்பி குண்டு வைக்கிறேன் என்பது போலவும் நியாயப்படுத்தி வந்துள்ளது. ஆர் எஸ் எஸ் பயங்கரவாதிகள் முஸ்லீம் வேசம் போட்டுக் கொண்டு இந்துக்கள் கூடும் இடங்களில் குண்டு வைத்து மாட்டிக் கொண்டுள்ளனர் என்பது இங்கு கவனிக்கத்தக்கது. மேலும் இதுவரை இவர்கள் மாட்டிக் கொண்டுள்ள குண்டு வெடிப்புகள் எதிலுமே அவை முஸ்லீம்கள் மீது பலி போடும் வகையிலேயே செய்துள்ளனர். ஆக இவர்களின் நோக்கம் மக்களை மத அடிப்படையில் மோத விட்டு ரத்தம் குடிக்க வேண்டும் என்பதே ஆகும். இஸ்லாம் பயங்கரவாதிகள் ஆர் எஸ் எஸ்ன் எதிர்பார்ப்புக்கு பொறுத்தமான அளவு அதிகமான குண்டு வெடிப்புகளை நிகழ்த்தவில்லை என்பதே இவர்களின் வருத்தம். வருத்தத்தை தீர்க்கும் வகையில் முஸ்லீம் வேசம் கட்டி ஆர் எஸ் எஸ் கும்பலே குண்டுகள் வைக்கத் தொடங்கிவிட்டனர்.

( பயங்கரவாதிகள் குண்டு வைத்துள்ள இடங்கள்)

மாட்டிக் கொண்டவர்களின் இன்னொரு பயங்கரவாத தலைவன், பாஜகவின் முன்னாள் இருமுறை எம்பி பி. எல். சர்மா. இவனும் மாலேகான் குண்டு வெடிப்பு முக்கிய குற்றவாளிகள் தாயனந்த் பாண்டே மற்றும் லெப்டினண்டு ஸ்ரீரிகாந்த் புரோகித் ஆகியோர் இந்தியா முழுவதும் குண்டு வைத்து லட்சக்கணக்கில் மக்களைக் கொல்வது குறித்து பேசுகின்ற விடியோவும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. ஆர் எஸ் எஸ்ன் முகமுடி அமைப்பான அபினவ் பாரத் என்ற பயங்கரவாத குழுவே முக்கிய குண்டு வெடிப்பு குற்றவாளி ஆகும். இந்த அமைப்புடன் பல விவாதங்களில் பங்கெடுத்துள்ளான் பாஜக முன்னாள் எம்பி சர்மா.

ஜனவரி 2008ல் பரிதாபாத்தில் நடந்த இவர்களின் கூட்டத்தில் (சர்மா மற்றும் பிற பயங்கரவாதிகள்) இந்திய குடியரசுத் துணைத்தலவரை கொல்லும் திட்டம் தோல்வியடைந்தது குறித்து விவாதித்துள்ள விடியோவும் அம்பலமாகியுள்ளது.

(பயங்கரவாதிகளின் அணிவகுப்பு)
ஆர் எஸ் எஸ் தலைவன் பயங்கரவாத கும்பலின் வழிகாட்டி இந்திரேஸ் குமார் பேட்டி எடுத்தது ஹெட்லைன்ஸ் டுடே. ஆர் எஸ் எஸ் ஒரு பயங்கரவாத அமைப்பு என்ற உண்மைகளை சொல்லி அவனிடம் பேசிய பொழுது மறுக்க வழியின்றி ஒடிவிட்டான் பயந்தாக்கொள்ளிப் பயல்.

உண்மைகளை வெளிப்படுத்திய குற்றத்திற்காக ஹெட்லைன்ஸ் டுடே நிறுவனத்தை ஆர் எஸ் எஸ் ரவுடிகளை அனுப்பி தாக்கியுள்ளனர். இந்தத் தாக்குதல் குறித்தும் ஆர் எஸ் எஸ் அம்பலமானது குறித்தும் பிற இந்திய ஊடகங்கள் அதிகபட்ச மௌனம் காத்தன (தெஹல்காவிற்கு காட்டியது போலவே).

ஆதாரங்கள் :




Monday, 30 July 2012

மீண்டும் பெளத்த பிக்குகள் இடையூறு முஸ்லிம் தரப்பில் எந்த நடவடிக்கையும் இல்லை

கொழும்பு செய்தியாளர்: ராஜகிரிய கிரீடா மாவத்தையில் அமைந்துள்ள மஸ்ஜிதுக்கு சென்ற பௌத்த பிக்குகள் அங்கு முஸ்லிம்களின் வணக்க வழிபாட்டுக்கு இடையூறை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். இந்த சம்பவம் இன்று மாலை இடம்பெற்றுள்ளது . ஆனாலும் இது தொடர்பாக பொலீசில் முறைப்பாடு செய்யப்படவில்லை. இன்று-29.07.2012 நேற்று- ராஜகிரிய கிரீடா மாவத்தையில் அமைந்துள்ள நூர் மஸ்ஜித்தில் இfப்தார் நிகழ்வொன்று ஏற்பாடு செய்யபடிருந்தால் அதிகமான முஸ்லிம்கள் கூடியுள்ளனர்.

 அதன் காரணமாக மஸ்ஜித்தில் வெளி மின்விளக்குகளும் போடப்பட்டுகாணப்பட்டுள்ளது. இதனை அவதானித்த பெளத்த பிக்குகள் தலைமயிலான குழுவினர் மஸ்ஜிதின் நடவடிக்கைகளுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளனர். அதேவேளை குறித்த மஸ்ஜித்தின் இfப்தார் நிகழ்வு பிரதேசத்தின் சிங்கள அரசியல்வாதி ஒருவரினால் ஏற்பாடு செய்யபட்டிருந்தது என்பது குறிப்பிடதக்கது .

இதை தொடர்ந்து பெளத்த பிக்குகளுடன் பேசிய மஸ்ஜித்தில் இருந்தவர்கள்  அவர்களுக்கு, மஸ்ஜித்தின் நிகழ்வு தொடர்பாக விளக்க வேண்டி ஏற்பட்டது , முஸ்லிம்கள் தரப்பில் , இது ரமழான் மாதம் என்றும் இடம்பெறுவது விசேட இப்தார் நிகழ்வு என்று அதை ஏற்பாடு செய்தவர் ராஜகிரிய பிரதேச சிங்கள அரசியல்வாதி என்றும் விளக்கியுள்ளனர். ஆரம்பத்தில் இடையூறை ஏற்படுத்தும் முகமாக நடந்துகொண்ட அவர்கள் முஸ்லிம் தரப்பில் தெரிவிக்கப் பட்ட விளக்கத்துக்கு பின்னர் திரும்பி சென்றுள்ளனர்.

இது தொடர்பாக குறித்த சிங்கள அரசியல்வாதிக்கு தகவல் தெரிவிக்கப்பட்டதாகவும் ஆனால் குறித்த சம்பவம் தொடர்பில் போலீசில் முறைப்பாடு செய்யப் படவில்லை என்று தெரிவிக்கப்படுகிறது .

இந்த மஸ்ஜித்தில் வழமையாக தொழுகையில் ஈடுபடும்  நிறுவனம் ஒன்றில் உதவி முகாமையாளர் (மொஹம்மத் ஜெமீல்)   தனது கவலையை இப்படித் தெரிவித்தார். சம்பவம் தொடர்பாக அவர் தெரிவித்த தகவலில், குறித்த சம்பவம் தொடர்பாக பொலீசிலும் , மனித உரிமைகள் அமைப்பிடமும் முறைப்பாடு,செய்யப் படவேண்டும் ஆனால் அவ்வாறு   முறைபாடுகள் செய்வதற்கான எந்த ஏற்பாடுகளும் இடம்பெற்றதாக எனக்கு தெரியவில்லை. இங்கு முஸ்லிம்கள் வந்த பெளத்த பிக்குகளை பேசி அனுப்பிவிட்டது பெரிய வெற்றி என்று நினைகின்றனர் அது முற்றிலும் தவறானதாகும் .

எமக்கு நாட்டில் பள்ளிகளை கட்டுவதற்கும் அதில் பகிரங்கமாக வணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபடுவதற்குமான உரிமை நாட்டின் யாப்பில் உறுதிப் படுத்தப்பட்டுள்ளது. அதை யாரும் தடுக்க முடியாது ,அந்த உரிமைகளை வன்முறையின் மூலம் பறிக்க முற்படும் சக்திகளுக்கு எதிராக சட்ட நடவடிக்கைகளை முஸ்லிம் தரப்பில் எடுக்க தவறுவதன் விளைவைத்தான் தினமும் நாட்டின் பல பகுதிகளில் நாம் அனுபவித்து வருகிறோம் என்றார்.

அதுதான் சில தினங்களுக்கு  முன்னர் குருணாகல் தெதுரு ஓயகம பள்ளிவாசலிலும் இடம்பெற்றுள்ளது. அரசாங்கத்தாலும் இந்த சமூக வன்முறைக்கு எதிராக வழக்கு தாக்கல் செய்யப் படுவதில் ,எமது முஸ்லிம் சமூகமும் எந்த சட்ட நடவடிக்கைகளையும் நாடுவதும் இல்லை. இது மிகவும் மோசமான நிலை . இப்படியான அத்துமீறல்கள் தொடர்வத்துக்கு இதுதான் பிரதான காரணம் என்று விசனம் தெரிவித்தார்.

Home             Sri

பர்மா (மியன்மார்) வில் தினமும் அழிக்கப்படும் முஸ்லீம்கள். – உலக நாடுகள் மவுனம் காப்பது ஏன்?

மியன்மார் என்று தற்போது அழைக்கப்படும் பர்மாவில் கடந்த சில நாட்களாக அங்கு வாழும் முஸ்லீம்களை அங்குள்ள அரசு துட்டுக் கொண்டு குவித்து வருகின்றது.

பா்மாவில் வாழும் மக்களில் சுமார் 15 லட்சத்திற்கு மேற்பட்டவர்கள் முஸ்லீம்கள் அதில் 10 லட்சம் பேர் பர்மாவைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்ட பர்மியர்கள் 5 லட்சத்திற்கு மேற்பட்டவர்கள் வங்காலத்தைச் சேர்ந்த முஸ்லீம்கள்.

எகிப்தில் இருக்கும் ஒரு ஷரீஆ கல்லூரியில் கல்வி பயின்று வரும் பர்மாவைச் சேர்ந்த முஸ்லிம் இளம் பெண்மணி ஆயிஷா ஸூல்ஹி இது தொடர்பாக வெளியிட்டுள்ள கருத்துக்கள் பர்மாவில் வாழும் முஸ்லீம்களின் தற்போதைய நிலையை தெளிவாக விளக்குகின்றது.

“அல் வதனுல் மிஸ்ரிய்யா” என்ற பத்திரிக்கைக்கு ஆயிஷா ஸூல்ஹி அளித்துள்ள பேட்டியில் பின்வரும் தகவல்களை பகிர்ந்து கொண்டுள்ளார்.
பர்மாவில் உள்ள முஸ்லிம்களுக்கு மதுபானம், பன்றி இறைச்சி அல்லது மரணம் இந்த மூன்றில் எதை வேண்டுமானாலும் தேர்வு செய்து கொள்ள முடியும் என்று துன்புறுத்தப் படுகின்றார்கள். ஆனால் அங்குள்ள முஸ்லீம்கள் மரணத்தைத் தான் தங்கள் தேர்வாக எடுத்துக் கொள்கின்றார்கள்.

பர்மாவில் முஸ்லிம்கள் அனுபவிக்கும் கொடுமைகளை கண்டும், கேட்டும் நான் நரக வேதனையை அனுபவிக்கிறேன். எனது நாட்டைச் சார்ந்தவர்கள் கூட்டாக கொலைச் செய்யப்படும் பொழுது எவ்வாறு நாம் மெளனமாக இருக்கமுடியும்?

பர்மா முஸ்லிம்கள் இரத்த சாட்சிகளை மற்றவர்களுக்கு கொடையாக வழங்குகின்றார்கள் என்பதுதான் மிக முக்கிய செய்தியாகும்.
பல தினங்களாக நான் எனது குடும்பத்தினரை தொலைபேசி வழியாக தொடர்பு கொள்ள முயற்சிக்கிறேன். ஆனால், தாக்குதலில் அவர்களுடைய வீடுகள் தகர்க்கப்பட்டு பங்களாதேசுக்கு அகதிகளாக அவர்கள் சென்றுள்ளனர். எனது சில உறவினர்களும், நண்பர்களும் கொடூரமாக கொலைச் செய்யப்பட்டுள்ளனர். ஏராளமான பெண்கள் பாலியல் கொடுமைக்கு ஆளாக்கப்பட்டு கொடுமை இழைக்கப்படுகின்றனர்.” இவ்வாறு ஆயிஷா ஸூல்ஹி கூறியுள்ளார்.

முஸ்லீம்கள் பற்றி வாய் திறக்காத ஆங் சாங் சூகி.
ஜனநாயக ரீதியில் போராடியமைக்காக பல ஆண்டுகள் வீட்டுக் காவலில் வைக்கப்பட்டு கடந்த சில வாரங்களுக்கு முன் விடுதலை செய்யப்பட்டவரும், பர்மாவின் முக்கிய எதிர்க் கட்சியான நேசனல் லீக்ஃபார் டெமோக்ரெஸியின் (என்.எல்.டி) தலைவரும் சமாதானத்திற்கான நோபல் பரிசு வென்றவருமான “ஆங் சாங் சூகி” முஸ்லீம்களுக்கு எதிரான படுகொலை தொடர்பில் இது வரைக்கும் மவுனம் சாதித்து வருவது அங்குள்ள முஸ்லீம்கள் மத்தியில் பெரும் ஏமாற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஆங் சாங் சூகியின் மவுனம் தொடர்பில் பங்காஷ் பிரஸ் டி.வி யில் கருத்து வெளியிட்ட “ஷஹீத் சுல்ஃபிகர் அலி பூட்டோ இன்ஸ்ட்யூட் ஆஃப் சயன்ஸ் அண்ட் டெக்னாலஜியின் பேராசிரியரும், பிரபல அரசியல் பகுப்பாய்வாளருமான குலாம் தாகி” அவர்கள் “ஆங் சாங் சூகி” யின் மவுனம் குற்றகரமானது என சாடுகின்றார்.

கடந்த மாதம் ஜெனீவாவில் வைத்து பத்திரிக்கையாளர்களை சந்தித்த “சூகி” பர்மா முஸ்லீம்கள் அந்நாட்டு குடிமக்கள் தானா? என்ற கேள்விக்கு தெரியாது என்று லாவகமாக பதிலளித்து தப்பித்துக் கொண்டார்.

சமாதானத்திற்கான நோபல் பரிசு வென்றவர் தனது நாட்டின் குடிமக்கள் தாக்கப்படுவது குறித்து அமைதியாக இருப்பதும், அவர்கள் தனது நாட்டினர் தானா என்பதே தெரியாது என்று சொல்வதும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
இந்த கொடூர நிகழ்வுகள் தொடர்பில் இது வரைக்கும் எந்த உலக நாடுகளும் வாய் திறக்காமல் மவுனம் காக்கின்றன. குறிப்பாக எந்த அரபு நாடும் இது தொடர்பில் கருத்துக்களோ கண்டனங்களோ தெரிவிக்கவில்லை. என்பது மிகவும் வருந்தத் தக்க விஷயமாகும்.

அன்பின் இஸ்லாமிய உறவுகளே!
பர்மாவில் நமது சகோதரன் கொல்லப்படுகின்றான், நம் சகோதரிகள் கற்பழிக்கப்படுகின்றார்கள், இவர்களுக்காக நமது இரு கரங்களையும் ஏந்தி ஏக இறைவனிடம் பிரார்த்திக்குமாறு அன்பாய் வேண்டுகின்றோம். (Rasminmisc)


 Home            Sri Lanka Think Tank-UK (Main Link)

Saturday, 28 July 2012

MHM Ashraf Vs. Rev. Soma




M.H.M.Ashraff - A Legendary Leader (Documentary)



Pathetic plight of returning Mannar Muslim Refugees Ignored by the government, UNHCR and NGOs


Muslim settlements in Mannar dates back to more than one thousand years.In her book “The Muslims of Sri Lanka” eminent historian Dr. Lorna Dewaraja explained that by 9th century Muslim settlements were established in the coastal areas including Mannar. Muslims in and around Mannar area were descendants of early Arab traders who came for trade.Theysettled down and integrated well with the local people and continued their life in peace and harmony as traders, fishermen and farmer. This situation continued uninterrupted until racism of the two major communities, Sinhalese and Tamils, began raising their ugly heads which later turned this paradise of a country into one of the worst killing fields in Asia.
man1Sandwiched between these two communities Muslims remained the most peaceful people in the island and the Mannar Muslims were no exception. They lived in  harmony with their Tamil neighbors. These centuries old traditional lifestyle was disturbed with the advent of Tamil militancy especially the LTTE, the so called freedom movement turned into one of the worst fascist killing machines in modern history.

From the very inception Muslims kept out of this conflict between the two communities. However they were dragged into the conflict to pay a heavy price. Mannar Muslims, around 7600 families with more than 36,000 people, were subjected to immense hardships and difficulties by the LTTE gangs. These atrocities climaxed on 30 October 1990 when the LTTE driven them out of their homes and lands together with  rest of the Muslim population in the north at very short notice. In the north Muslims were given two hours while  Mannar Muslims were driven out within two days. This was an unprecedented crime in modern history and even majority Sinhalese never resorted to such heartless ethnic cleansing of Tamils in the south despite merciless LTTE atrocities.

In their extensive report on the plight of evicted Mannar Muslims activist Anberiya
and Mujib pointed out that they werestripped of their belongings, lands,and housesand permitted to take only Rupees 500 with them. They were not permitted to take any document including their birth certificates, title deeds to their lands and houses and other such valuablethings.This has caused severe hardships to them in claiming their properties.
The plundering of the possessions from their homes followed soon after their enforced departure. The physical, economic, social and psychological suffering to which the entire Northern Muslim population was subjected was immeasurable.

Northern Muslims claim that the Government was aware of the imminent eviction but failed to take action against the LTTE despite the presence of the Army. The International Non-Governmental Organization and local Non-GovernmentalOrganizations (NGO) were also silent observers of the eviction process. Following the expulsion majority of the Forcibly Evicted Persons (FEP) travelled to Puttalam where they were sympathetically received by the Muslims who provided them space for shelter, food and other basic needs during the initial days of displacement. According towell-known researcherM.I.M.Mohideenabout 82 % of the Northern Muslims ended up as refugees in Puttalam district.  A small minority went to places such as Anuradhapura and Kurunegala. Then President R. Premadasa did not want the Northern Muslims to settle in Colombo District.

Their sufferings during the past two decades in the refugee camps in appalling conditions were immense. They survived on the paltry dry ration provided by the government.
man3With normalcy returning in the aftermath of the crushing defeat of LTTE  in May 2009  Mannar Muslims started returning to their neglected lands and abandoned homes in small numbers only to see their property being destroyed and the lands turned into thick jungles. There is hardly any basic facility to start with. Most of themneeded assistance to clear their lands and rebuild their houses.

They needed government assistance to restart their lives. However in a shameful decision the UNHCR, a wing of United Nations which legalizes   wars against Muslim countries worldwide, declared them as old internally displaced people, IDPs, and started rehabilitating the Tamil war victims. Thus the Mannar Muslim’s hopes were dashed.

It is worthy to remind that British Secretary of State for Foreign and Commonwealth Affairs David Miliband and French Foreign Minister followed by UN Secretary General Ban Ki Moon rushed all the way from London, Paris and New York to see the conditions of Tamil IDPs in the aftermath of the LTTE defeat. However none of them went to see the plight of Muslim refugees in Puttalam.This speaks a lot for their indifference towards the plight of Muslim refugees not only in Puttalam but the millions of Muslims who weremade refugees by their so called war on terrorism.  

However Mannar Muslims started returning to their lands, but the Government was not supportive. There was no mention of the return of Northern Muslims, or for that matter ‘old’ IDPs at large, in the 180 day resettlement plan of the government. On 18th August 2009 Government published an advertisement calling for all Internally Displaced Persons (IDPs)– including Northern Muslims – wishing to return to register, but there is no information about the modalities of the resettlement process. To-date the State has not given any policy direction based on the replies to the advertisement.

Musali Muslims

According to areport prepared by Dr Hasbulla and his team “Muslims formed 68 percent of the population, before they were evicted, in the   Musali Divisional Secretariat of the Mannar District. There were 22 prominent Muslim settlements spread over an area of 486 square km. Musali was blessed with land and sea resources.  A major irrigation system, which was somewhat equal to the Giant Tank called Agathimurippu was the base for agricultural activities of the Muslim farmers of the area.  This irrigation system had 65 minor sub tanks supplying water through a 12 km stretch for major canals that sufficiently irrigated a total of 5800 acres of agricultural land.  Needless to say, a strong socio-economic and cultural infrastructure sprang from this economic base.  However the entire system of civilization in Musali is now in a state of ruin.  The region is now fully covered by secondary forest.  No traces of any permanent buildings are found in this area. Tanks and irrigation canals have been silted and damaged almost completely.  It is a shock to see the enormity of the devastation in Musali. They took a great deal of risk to return to their places of origin in Musali despite threat of wild animals and landmines (e.g., Chilawathurai).  Now almost all the Muslim villages have some returnees .These returnee have already begun to encounter a host of problems including shortage of food, inadequate shelter, lack of medical facilities, poor schooling for their children and bad infrastructure.  

Mannar Island Muslims 

In the Mannar Island, most of the former Muslim concentrations are limping back to normalcy with Muslim refugees returning.  Only about 15 percent of theman5 total displaced Muslims have returned to date places such as Puthukuddiyirrupu, Erukkalampiddy, Uppukulam, Tharapuram, Karisal, Talaimannar, Kataspathiri (Pesali) and Moor Street of Mannar Town.  Surprisingly, the cease-fire agreement did not encourage the Mannar Island Muslims to return home as they do not have shelter for immediate occupations and most of the remaining houses are not in habitable conditionwhile others are occupied. Landmines in Talaimannar remain yet another problem. The returnees feel insecure and vulnerable because only a small number had returned  compared to the number of Muslims who lived there before they were displaced.  In the midst many of Muslim residents of Mannar Town  sold their houses and other properties.  Returnees have also reported fears about possible  restrictions on religious and cultural practices as well.

Commerce and Industry Minister Rishad Bathiudeen explained in detail the present plight of Mannar Muslims in an interview with Ceylon Today. 

He explained that United Nations Human Commission for Refugees, UNHCR, has termed those displaced prior to 2008, as ‘old IDPs’, resulting in them  losing  much of the humanitarian assistance currently provided for IDPs by various groups. Since the end of the conflict, hundreds of Northern Muslim refugees started returning to their lands.They faceseries of problems and there have been little recognition of the issues involved in the resettlement process. 

The UNHCR is providing assistance only to ‘new IDPs’, whereas 90% of the Muslims do not fall into such a category. Even the NGOs  provide assistance to  ‘new IDPs’. Under this program none of the Muslim families receive  livelihood support, shelter and sanitary facilities. No Muslim school was reconstructed. Villages still look like jungles. 

He added that even the Lessons Learnt and Reconciliation Commission (LLRC) report suggested the need for policy decisions to resettle the Muslims in the North, but the government has not taken any initiative.
He explained that it is three years since the present Resettlement Minister assumed duties, butshame to say, that he has not visitednorth, which need to be resettled. The minister should take up this resettlement issue seriously. After the war, no meeting on this issue was held in those areas. Why is the government not paying any attention to this? It is only when you visit the areas that you really understand the suffering of Muslims there.  

Minister Bathiudeen also accused “the Bishop of Mannar  of blocking the resettlement ofMuslimsand even written to President Mahinda Rajapaksa against the Muslims. It’s quite shocking to hear that the Bishop has asked the Catholics not to sell lands to  Muslims during resettlement. I spoke about this in Parliament. When I was the Minister of Resettlement, I resettled all the Tamils in the North. By the time I was to resettle the Muslims, there was a change in the Cabinet of Ministers. After that, no one took any initiative to resettle them. Now I am taking the initiative but the Bishop is obstructing them. My only expectation is to resettle my people. They are all my relatives. I was also an IDP. It is with their votes that I became a Minister”. 

He said seventy nine mosques in the North were demolished during the war. No one has taken any initiative to re-construct these mosques or houses which were demolished during the war.

“This issue can only be sorted out with the help of the government and the NGOs. I have decided, if these issues are not addressed accordingly, I will quit politics and not contest in the next general elections.  IfPresident Mahinda Rajapakse takes pride in saying that he won the war, he also needs to resettle the people” said Minister Bathiudeen. The government is silent perhaps they know Muslim politicians who sold their souls for positions and perks and dropped the community  would not raise these issues. (Latheef Farook)

Home            Sri Lanka Think Tank-UK (Main Link)